Eén van de promovendi uit het Europese onderzoeksnetwerk ‘OptiVisT’ die werkzaam was in Kopenhagen verdedigde haar proefschrift onlangs, en stuurde mij haar proefschrift op (vanuit Zweden, waar ze nu werkt). Het proefschrift gaat over het meten van oogbewegingen bij kinderen, met name kinderen met een hersentumor. Belangrijk werk omdat het kan helpen om de gevolgen van een eventuele tumor die het zien beïnvloedt, goed en eenvoudig in de gaten te houden bij kinderen. Nadat ik even heb moeten lachen om de grappige tekening op de voorkant sla ik het proefschrift open om het te gaan lezen. Bij pagina twee stokt mijn adem en krijg ik een brok in mijn keel.

Wat een mooi eerbetoon! Zoals Anna, de promovendus later toelichtte: “I did it because I could sense Kester in OptiVisT ever since you told us about him. I found that my project was the closest one to him and of course to all the other kids fighting on… I only wish it [my research] will make a difference to kids in Kesters position in the future.”

Onlangs promoveerde een andere promovendus van mijzelf, en ook in haar proefschrift stond een, weliswaar veel subtielere, verwijzing naar Kester. In de ‘acknowledgement’ werd verwezen naar mijn ‘veerKracht’, met daarin de hoofdletter K als verwijzing naar Kester. Ook heel ontroerend.

Het tekeningetje op de voorkant is gemaakt door één van de proefpersoontjes van Anna. Op pagina 1 staat een toelichting: