Het is WereldLichtjesDag 2025, 14 december. Deze keer staan we op de tweede zondag in december niet bij de barokke vijver in het Noorderplantsoen in Groningen maar op Westerveld in Driehuis; één van de oudste begraafplaatsen van ons land en tevens de plek waar het eerste crematorium van Nederland te vinden is. 

Het is en blijft een vreemde onderneming, je wilt het wel, je wilt het niet. Een kaarsje branden oké, maar voor je eigen kind? Nee, natuurlijk niet! 

De kaarsjes op WereldLichtjesDag worden aangestoken ter nagedachtenis aan overleden kinderen. En we willen geen overleden kinderen. Niet onze Kester, en niet al die kinderen in de wereld die sterven door ziekte, een ongeval, honger, oorlog, suïcide, moord, mishandeling of anderzins.  

Maar natuurlijk doen we mee. Omdat alles wat ons nog dichter bij Kester brengt, al is het maar voor even, waardevol is. En omdat Kester altijd aandacht verdient. 

De stichting Nooit Voorbij heeft het grootst aangepakt en op Westerveld een bijzondere herdenking georganiseerd. Er wordt een mozaïekkunstwerk gemaakt waar ouders de naam van hun overleden kind op kunnen schrijven. Het is een monument van stukjes glas dat in het voorjaar permanent op Westerveld komt te staan. Er is een fototentoonstelling en de presentatie van een nieuw boek, er zijn workshops, kraampjes, een concert en hapjes en drankjes. 

Precies om 19.00 uur wordt de middag afgesloten met een lichtjestocht door Gedenkpark Westerveld: dat is het tijdstip waarop wereldwijd kaarsjes worden aangestoken voor overleden kinderen. 

Het is indrukwekkend, we lopen langzaam in een lange stoet door het park. Een lichtje in de hand. 

Zoveel gezinnen die een kind moeten missen. En niemand die iets hoeft uit te leggen: we zijn verbonden door het lot. Als laatste staan we stil bij de plek waar iedereen zijn lichtje mag neerzetten, gezamenlijk in de vorm van een hart. Een hart van lichtjes, voor alle kinderen, voor Kester ….