Afgelopen woensdag was ik (Frans) 2e promotor, bij één van de promovendi uit het OptiVisT onderzoeksnetwerk, waarvoor ik de eerste ideeën opschreef kort na Kesters overlijden. Om die reden voel ik een extra verbinding met de promovendi uit dit netwerk, en voelde ik ook een behoefte om dit toe te lichten. ’s Avonds bij het Perzische promotiediner gaf ik daarom een korte toespraak. In het Engels, omdat de promovendus oorspronkelijk uit Iran komt. De vertaling staat onderaan.

– It’s not so common for me to take the word if not required, but in your case I feel an urge to do so. Unlike Dutch, The German language has a very nice alternative term for the first promotor, which is ‘Doctorvater’. But where does this leave me, as your second, somewhat more distant, promotor? A bit of searching led to the term ‘Zweitgutachter’ (second approver). Obviously, I am, but it is more a functional administrative term, that certainly does not express the connection that I feel to you.

Why is it that I feel this connection in the first place? As you may remember from my introductory speech during the kick-off meeting of the network, the first ideas for OptiVisT, the European network of which you are part, emerged after the most difficult event of my life, the demise of my son Kester.  So, for me, each graduation of an OptiVisT PhD also feels like a tribute to him. 

But there is another important reason, and I have come to more deeply realize that in the past months. Because of the courageous step that you took to come to Europe. Partially due to the horrific events in your home country. Recently, also because an Iranian colleague of yours, of Egret-AAA fame, clearly expressed this to me. Finally, you also wrote this on your ‘thank you’ card.

OptiVisT was so much more than an opportunity to obtain a PhD degree. OptiVisT changed your life for the better.  And it makes me feel both very humble and very good that I was able to contribute to that even a little bit.

So, Zweitgutachter certainly does not capture it. But what does? Well, figuratively speaking, your first promotor and I are kind of scientific brothers in the UMCG ophthalmology family. So, with him being your Doctorvater, that makes me your ‘Doctoronkel’. Now that’s a term that I can live with! Congratulations once more on a wonderful thesis, a great defense, and all the best for your future. –

De foto is van het cadeautje dat ik van de promovendus kreeg. En dat verwijst dan weer naar mijn fietsavonturen, waaronder eentje na de afsluiting van het onderzoeksprogramma.

Nederlandse vertaling: – Het is niet zo gebruikelijk voor mij om het woord te nemen als het niet hoeft, maar in jouw geval voel ik de drang om het toch te doen. Anders dan in het Nederlands kent de Duitse taal een mooie alternatieve term voor de eerste promotor, namelijk ‘Doktorvater’. Maar waar laat dat mij dan, als jouw tweede, iets verder afstaande promotor? Na wat zoeken kwam ik de term ‘Zweitgutachter’ tegen. Natuurlijk ben ik dat, maar het is vooral een functionele, administratieve term die zeker niet de verbondenheid uitdrukt die ik met jou voel.

Waarom voel ik dan überhaupt deze verbondenheid? Zoals je je misschien nog herinnert uit mijn inleidende toespraak tijdens de kick-off van het netwerk: de eerste ideeën voor OptiVisT, het Europese netwerk waar jij deel van uitmaakt, ontstonden na de moeilijkste gebeurtenis in mijn leven, het overlijden van mijn zoon Kester. Daarom voelt voor mij elke promotie binnen OptiVisT ook als een eerbetoon aan hem.

Maar er is nog een belangrijke reden, en die is me de afgelopen maanden steeds duidelijker geworden. Omdat jij de moedige stap hebt gezet om naar Europa te komen, deels door de afschuwelijke gebeurtenissen in je thuisland. Onlangs ook omdat een Iraanse collega, uit het Egret-AAA network, dit zo duidelijk tegen me heeft gezegd. En ten slotte omdat je dit ook op je bedankkaartje hebt geschreven.

OptiVisT was zoveel meer dan alleen een kans om een doctoraat te behalen. OptiVisT heeft je leven ten goede veranderd. En het geeft me zowel een heel bescheiden als heel trots gevoel dat ik daar een klein beetje aan heb mogen bijdragen.

Dus Zweitgutachter dekt het zeker niet. Maar wat dan wel? Nou, figuurlijk gesproken zijn jouw eerste promotor en ik een soort wetenschappelijke broers binnen de UMCG-oogheelkundige familie. Als hij jouw Doktorvater is, maakt dat mij dus tot jouw ‘Doktoronkel’. Dat is nu een term waar ik mee kan leven! Nogmaals gefeliciteerd met je prachtige proefschrift, je uitstekende verdediging en het allerbeste voor je toekomst. –