Gelijk krijgen

Een zeer aardige herinnering aan Kester deden we op tijdens één van de introductiedagen voor de middelbare school die we met hem bezochten. Bij een proefles filosofie werd kort en bondig samengevat wat je daar zou gaan leren: “gelijk krijgen”. Dat leek Kester wel wat, je zag zijn ogen glinsteren.

Enige tijd geleden wees een stelling uit een proefschrift* mij op een uitspraak van de stoïcijnse filosoof Seneca: “Het leven is als een toneelstuk: het gaat er niet om hoe lang het duurt, maar hoe goed het is”. Die stelling raakte me, om een voor de hand liggende reden. Maar de stelling roept ook een lastige vraag op: hoe goed moet een kinderleven dan wel niet zijn geweest wanneer …….? Ik vermoed dat zelfs Seneca er geen antwoord op zou hebben. Anders dan dat hij misschien – stoïcijns – zou suggereren dat je het leven moet nemen zoals het komt….. Dat deed Kester: hij nam zijn leven – en zijn ziekte – zoals deze kwamen. Maar al met al kan ik de filosoof toch geen gelijk geven. Zelfs het meest fantastische kinderleven kan gewoon veel te kort geweest zijn.

*: het gaat om stelling 9 van dit proefschrift.