Overlevende beertjes

Een berichtje in de mailbox van Martine … Wat voel en denk je dan?
Blijdschap, omdat veel kinderen beter worden en al die gezinnen het grote, immense verdriet bespaard blijft.
Verdrietig, omdat er kinderen zijn die bij de 19 procent horen die het nog steeds niet zullen halen. Een dubbel gevoel dus.

De aangehaalde studie gaat over de periode 1990-2015. De cijfers gaan dus over kinderen bij wie uiterlijk in 2015 de diagnose kanker werd gesteld. Het jaar dat ook bij Kester kanker werd geconstateerd. Toen werd nog gezegd dat 75 procent van alle kinderen het overleeft*. In zekere zin was dat toen eigenlijk al 81 procent. Maar er gaat 5 jaar overheen om dat vast te kunnen stellen. Hopelijk gaan de positieve ontwikkelingen door en ontdekken ze steeds betere behandelingen tegen alle vormen van kinderkanker.

Geluk en pech liggen naast elkaar. Pech omdat Kester aan de ‘verkeerde’ kant van de streep eindigde. Hij behoorde helaas dus tot de ‘transparante’ beertjes in het plaatje. Geluk voor alle kinderen die het wel redden en zich tot de ‘survivors’ mogen rekenen.

Het leven is oneerlijk. En daar moeten we het mee doen.

 

*: De 5-jaars overlevingskans bij Kester’s variant was overigens beduidend lager.