Kesteren

Op de terugweg uit Zeeland rijd ik over de Oosterscheldekering. Opeens komt een vlaag van weemoed over me heen en denk ik terug aan hoe we hier ook reden, op weg naar de behandeling in Rotterdam.

Enige tijd later is er in het radioprogramma “Langs de lijn” een interview met de teamgenoten van shorttrack schaatster Lara van Ruiven. Hun verdriet en worsteling met haar plotselinge overlijden betrek ik op onszelf en de tranen laten niet lang op zich wachten.

Nog iets later ben ik bijna bij mijn tussenstop (de mtb route Rhenen) en zie opeens een bord met de aanwijzing “Kesteren”. Nu wist ik wel van het bestaan van dit dorp, maar had me niet gerealiseerd dat ik er vlak langs zou rijden. Dus toch een soort verrassing. Ik sla af en maak een paar foto’s. Esmée wees me er bij thuiskomst op dat we er al eens geweest waren met Kester en een broodje kochten, op weg naar Kester in België.

Kesteren is ook de term die een vriendin van Martine gebruikt om “praten over Kester” mee te beschrijven. Zoals bv. in “Heb je morgen zin om even te gaan kesteren?”. Dit stukje over Kesteren was dus ook weer even kesteren.